۲۳- امیر رفیع الدین (مرد) – دشت بیاض – ایران

كلیپ کشف جسد آیت الله قزوینی پس از ۱۷ سال – قم
خرداد ۲۰, ۱۳۹۴
۲۴- امامزاده بابا پیر على( مرد) ـ محمّد آباد نهاوند – ایران
خرداد ۲۰, ۱۳۹۴

۲۳- امیر رفیع الدین (مرد) – دشت بیاض – ایران

نویسنده و محقق :  سید مرتضی میرسراجی

mirseradji@gmail.com

دشت بیاض نام شهری است بین گناباد در استان خراسان رضوی و قائن در استان خراسان جنوبی که تا مشهد ۳۲۰ کیلومتر و تا بیرجند ۱۶۰ کیلومتر فاصله دارد . در سال ۱۳۴۷ در آن منطقه زلزله مهیبی آمد که دهانه یکی از غارهای آن را که در ۱۲ کیلومتری دشت بیاض بود به پل سنگی طبیعی زیبایی تبدیل نمود .

url3

vk3e73y6sciac9qbbch

پل-سنگی-خضری-۱۰۰۱۰۲-همگردی

پل سنگی

در مسجد جامع امیر رفیع الدین در دشت بیاض در استان خراسان جنوبی گزارشی از وقوع معجزه طراوتی به دست ما رسیده که در این مقال بدان خواهیم پرداخت.

«مسجد جامع رفیع الدین واقع در منطقه مشهور به میان ده از قدمت زیادی برخوردار است . وقف نامه این مسجد قدیمی ترین سند وقفی قائنات است. از بنای اولیه ساخت این مسجد اطلاع دقیقی در دست نیست ولی تاریخ وقف نامه آن به سال ۹۲۰ هجری قمری می رسد .

وقف نامه امیر رفیع الدین

وقف نامه امیر رفیع الدین

این مسجد توسط امیر رفیع الدین حسین وقف شده است.  در اثر زلزله سال ۱۳۴۷ مسجد تخریب گردیده و مجددا توسط اداره اوقاف شهرستان قائن بازسازی شده است.

مسجد جامع دشت بیاض (رفیع الدین) قبل از زلزله 1347

مسجد جامع دشت بیاض (رفیع الدین) قبل از زلزله ۱۳۴۷

به گفته شاهدان در بازسازی مسجد در سال ۱۳۵۴ بعد از حدود ۴۰۰ سال با ضربه کلنگ در پای ستونی حفره ای ایجاد شد با ضربات کلنگ سوراخی بزرگ تر باز می شود و بوی عطر و گلاب به بیرون می تراود.

شاهدان کفن و جنازه واقف را سالم می بینند که فقط گوشت ها بر روی استخوان ها خشک شده بلافاصله با تاکید روحانی حاضر (محمد علی عبداللهی) که طبق وصیت واقف در حال قرآن خواندن در مسجد بود قبر پوشیده می شود و می گوید که قبر مربوط به رفیع الدین واقف مسجد است .

سینه به سینه نقل شده و از وقف نامه استنباط می شود که امیر رفیع الدین در زیر راه پله به پشت بام دفن است که موذن  هر وعده برای گفتن اذان پا بر چشم او بگذارد و از پله بالا برود.

سنگ قبر امیر رفیع الدین

سنگ قبر امیر رفیع الدین

قبل از زلزله که راه پله ها خراب نشده بود هرکس روی پله می نشست افراد آگاه او را منع می کردند که آن جا ننشیند چون می دانستند در زیر راه پله واقف دفن است . »۱

نقد و تحلیل

در این گزارش آمده است که :” گوشت ها بر روی استخوان ها خشک شده ” و همچنین آمده که بعد از ۴۰۰ سال کفن و جنازه سالم بوده است . اما آن چه برای ما اهمیت دارد و سرلوحه کار ما است بررسی معجزه طراوت و شادابی اجساد اولیای الهی است . جسد خشک شده یک مومیایی طبیعی به حساب می آید و قابل قبول نیست چون که طراوت و تازگی ندارد . اما در مورد این گزارش می توان گفت وقتی بعد از ۴۰۰ سال کفن نپوسیده است در حالی که مواد تجزیه کننده در آن محیط وجود داشته به خصوص در جنازه هر میتی موجوداتی پیدا می شوند که به مرور مراتب پوسیدگی و تجزیه را فراهم و مساعد می کنند. اما در مورد این جنازه وقتی که ۴۰۰ سال کفن نمی پوسد به روشنی پیداست که یک اتفاق غیر عادی رخ داده است . چسبیدن گوشت ها بر استخوان نیز این گونه توجیه می یابند که شخص مزبور در کهولت از دنیا رفته است. زیرا بسیاری از کهنسالان ظاهر طبیعی آن ها این گونه است که گویی گوشتی ندارند و پوست بر استخوان ها خشکیده است . در گزارش هایی که در این مجموعه به آن ها دست خواهید یافت جنازه هایی گزارش شده اند که پس از سالیان متمادی آن قدر صحیح و سالم و تر و تازه بوده اند که مفاصل آن ها به راحتی باز و بسته می شده یا لب آن ها چنان مرطوب بوده که گویی هم اکنون در حال سخن گفتن هستند . البته گزارش جنازه مسجد رفیع الدین با توجه به سرعت پوشانیدن  قبرکه در آن تاکید شده ،  نمی تواند در برگیرنده همه حقیقت و واقعیت باشد . اما در ظاهر پیداست که در حق امیر رفیع الدین واقف این مسجد ، معجزه طراوتی به وقوع پیوسته است .

پی نوشت:

  1. رمضانی دشت بیاض ، مجیدرضا ، دشت بیاض :نگاهی به تاریخ ، جغرافیا ، فرهنگ و مفاخر ، سخن گستر ، مشهد- ایران ، چاپ اول ، ۱۳۹۰ش. ، ص ۶۶ به بعد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *